Otros I Balada Tou Ouri

Ουρανέ, όχι, δε θα πω το ναι
Ουρανέ, φίλε μακρινέ
Πώς να δεχτώ άλλης αγκαλιάς τη στοργή;
Πώς να δεχτώ; Μάνα μου είναι η γη
Πώς να αρνηθώ της ζωής το φως το ξανθό;
Αχ, ουρανέ... Πόνε μακρινέ
Κάθε δειλινό κοιτώ τον ουρανό,
το γαλανό
κι ακούω μια φωνή,
καμπάνα γιορτινή
να με παρακινεί
Κάθε Κυριακή μου λέει να πάω εκεί,
εκεί, εκεί
που χτίζουνε φωλιά
αλλόκοτα πουλιά
στου ήλιου τα σκαλιά
Ουρανέ, όχι, δε θα πω το ναι
Ουρανέ, φίλε μακρινέ
Πώς να δεχτώ άλλης αγκαλιάς τη στοργή;
Πώς να δεχτώ; Μάνα μου είναι η γη
Πώς να αρνηθώ της ζωής το φως το ξανθό;
Αχ, ουρανέ... Πόνε μακρινέ
Κάθε δειλινό κοιτώ τον ουρανό,
το γαλανό
και μια φωνή τρελή,
σαν χάδι κι απειλή
κοντά της με καλεί
Κάθε Κυριακή μου λέει να πάω εκεί,
εκεί, εκεί
μου τάζει ωκεανούς,
κομήτες φωτεινούς
και ό, τι βάζει ο νους
Ουρανέ, όχι, δε θα πω το ναι
Ουρανέ, φίλε μακρινέ
Πώς να δεχτώ άλλης αγκαλιάς τη στοργή;
Πώς να δεχτώ; Μάνα μου είναι η γη
Πώς να αρνηθώ της ζωής το φως το ξανθό;
Αχ, ουρανέ... Πόνε μακρινέ

Cielos, no, no diré que sí
Cielo, amigo lejano
¿Cómo puedo aceptar el afecto de los brazos de otro?
¿Cómo acepto? mi madre es la tierra
¿Cómo negarle la vida al rubio claro?
Ah, cielo... Duele lejos
Cada tarde miro al cielo,
el azul
y escucho una voz
campana festiva
para motivarme
Todos los domingos me dice que vaya para allá,
ahí ahí
que construyen un nido
Pájaros extraños
al sol los pasos
Cielos, no, no diré que sí
Cielo, amigo lejano
¿Cómo puedo aceptar el afecto de los brazos de otro?
¿Cómo acepto? mi madre es la tierra
¿Cómo negarle la vida al rubio claro?
Ah, cielo... Duele lejos
Cada tarde miro al cielo,
el azul
y una voz loca,
como una caricia y una amenaza
ella me llama a ella
Todos los domingos me dice que vaya para allá,
ahí ahí
me da océanos
cometas brillantes
y lo que la mente se proponga
Cielos, no, no diré que sí
Cielo, amigo lejano
¿Cómo puedo aceptar el afecto de los brazos de otro?
¿Cómo acepto? mi madre es la tierra
¿Cómo negarle la vida al rubio claro?
Ah, cielo... Duele lejos

@tureina